Vaktiyle yüce bir zat dedi ki:

Yusuf [a.s], Bünyamin’le gönül eğlemek, onunla düşüp kalkmak isteyince değerli bir kabı, Bünyamin’in torbasına koydu ve ona hırsız dedirtti. Bu ne iş? O yüce zât,
“İblîs’in başına gelenler de muhakkak böyle bir şey!” dedi.


Onu kapısından kovdu. O, bu sır yüzünden bütün âlemde lânetle anıldı. Ona bir kahır elbisesi giydirdi. Bu sûretle onu halkın gözünden gizledi. İblîs, daima bu kapıda, elinde bir kahır harbesi olduğu halde durmaktadır. Önce “euzü” deyip ondan Allah’a sığınmadıkça Allah kapısına adım atmanın imkânı yoktur. O, bu kapıda gece gündüz, eteği ıslak kişilere el atmak için durur. Erenlerin mihengi onun elindedir. Doğudan batıya kadar herkes onun safındadır. Biri, oraya kalp akçe teşekkürlerürdü mü İblîs’ten satırı yer.

Ve para sahibine İblîs şöyle der:

“Ey şeytanlıkta benden topu çelen kimse! Binlerce yıl ibadette bulunduğum halde yarım anlık isyanım yüzünden Allah, benim yüzüme kapıyı kapattı. Sen bir zerre kadarcık ibadetine güvenip onu Allah kapısına getirmekten hiç utanmıyor musun? Âlem halkının tümü bana lânet etse canımdaki aşk bir zerrecik eksilmez. Fakat sana bir kişi lânet etti mi bir an içinde suratın eğer, mihnetlere düşüp bunalırsın.”

Ey oğul! Sen de erenler gibi yol eri ol da ondan sonra padişahın huzurunda canını feda et! Neden İblîs gözüne küçük görünüyor? O, şeytanlıkla yüce zâtların bile yolunu vurmaktadır. Bilmiş ol ki, senin gibi yüzlercesinin boynunu vuran kişiler, senin başına padişah kesilirler ama padişahın maiyetinde birer köledirler.

İblîs’in yoksul bir kölesi bile sana padişah olursa, senin Müslümanlığın nerede kalır?

İblîs, bile onun aşkıyla yanmaktan geri kalmamıştır. Er olmayı lânetli İblîs’ten öğren! Zira o, erlik meydanına er olarak gelmiş ve Allah’tan gelen her şeyi kabul etmiştir...