BANAZ

Banaz, Uşak - Ankara karayolu üzerinde il merkezine 33 km mesafededir. Kuzeyde Kütahya’nın Gediz, Dumlupınar ve Altıntaş, doğuda Afyon’un Sincanlı ve Sandıklı, güneyde yine Sandıklı ve Sivaslı, batıda merkez ve yine Gediz ilçeleri ile çevrilidir.
Denizden yüksekliği 914 metre olan ilçenin yüzölçümü 1063 km²'dir. İl genelinde en fazla orman Banaz ilçesindedir. Genelde çam ormanıdır. İlçenin hemen civarında başlayan çam ve meşe ormanları, tepe ve dağları tamamen örtmüştür. Gerek dağ eteklerinde, gerek ovanın düzlüklerinde
45 tane köyle ilin en büyük topraklarına sahiptir.

Banaz'da genellikle Ege Bölgesi'nin yumuşak ve İç Anadolu Bölgesi'nin sert hava şartları bir arada görülür. Yazın Ege'nin yakıcı sıcağı, kışın iç Anadolu'nun sert soğukları Banaz'ı fazla etkilemez. Yıllık yağış 60-70 cm. arasındadır. Nispi rutubet normaldir.

En yüksek dağı, ilçenin kuzeyinde bulunan ve asıl zirve kısmı Kütahya'nın Gediz İlçesi sınırları içinde bulunan, 2312 metre yükseklikteki Murat Dağı'dır. İlçe sınırları içerisinde 1200-1800 metreye kadar olan tepe ve yaylalar bulunmaktadır. Bu tepe ve yaylalar zengin çam ormanları ve
otlaklarla kaplıdır. İlçenin adı ile anılan Banaz Ovası kuzeydoğudan güneybatıya uzanır. Yaklaşık 65.000 dönüm olan ova, Uşak ilinin en büyük ve verimli ovasıdır.

Düz olan bu ovayı, ortasından geçen Banaz Çayı sulayarak verimli bir hale getirir. Banaz Çayı, Murat Dağı'ndan doğar. Kuzey-güney doğrultusundan akarak Denizli ili sınırları içinde Büyük Menderes Nehri'ne ulaşır. Çayın uzunluğu 165 km'dir.

İlçede tarım ürünlerinden yetişmeyen ürün yok gibidir. Ağırlıklı olarak şeker pancarı ve haşhaş üretimi yapılır. Suyu ve iklim şartları uygun olan ilçenin içerisi çiçek bahçesi gibidir her evin mutlaka bir bahçesi vardır. Bahçeler güller ve çiçeklerle kaplıdır.



TARİHİ

İlçenin adı, antik dönemde bölgenin adı olan Yunanca Panasion'dan gelmektedir.

Türkler'in Banaz'a ilk yerleşmeleri Konya Selçukluları zamanına rastlar (1176). Bu zamana ait geniş bir bilgi yoktur. 1302 tarihinde Kütahya Germiyanoğulları Beyliği, Selçuklu Devleti idaresinden kurtularak bağımsız bir beylik oldu. 1302-1429 yılları arasında Banaz, Germiyanoğulları
Beyliği'nin kazası idi. Germiyan Beyi Süleyman Şah kızı Devlet Hatun'u Osmanlı padişahı II. Murad'ın oğlu Yıldırım Bayezid'e verince Kütahya ve civarını çeyiz olarak Osmanlı Devleti'ne vermişti. Ancak Banaz'ın bu amaçla verilip verilmediği kesin değildir.

Banaz, Osmanlı Devleti zamanında 1429-1451 yılları arasında Ankara Beylerbeyliği'ne bağlandı. Bu zamanda Banaz yine Kütahya Sancağı'nın kazası idi. 1451-1520 yılları arasında Kütahya, Bursa vilayetinin sancağı durumuna düşerken Banaz yine kaza olarak kaldı. Ancak 1591 yılında
Kütahya vilayetinin bazı kazaları kaldırılmıştı. Bu arada Banaz da nahiye merkezi durumuna düşürülmüştü. 1953 yılında Uşak il haline getirildiğinde Banaz da Uşak'a bağlı ilçe merkezi oldu.


TURİZM

İlçe mesire yerleri açısından da oldukça zengindir. Evrendede, Çatalçam ve Yukarı Karacahisar Köyü sınırları içinde bulunan Çokrağan Mesire Yeri bunların başında gelir.

1,5 hektar genişliğindedir. Banaz'a 4, Uşak'a 38 km uzaklıktadır. Evrendede mevkiinde bulunmaktadır.

Topografik durum açısından fazla arızalı değildir. Saha, muhtelif yaşlarda karaçam ve kızılçamlarla kaplıdır.

Mesirelikte yüzme havuzu bulunmaktadır. Banaz'dan geçen Ankara-İzmir asfaltına 4 km uzaklıkta olan Evrendede'ye her zaman her tür vasıta ile gidip gelmek mümkündür.

Ahat Köyü'nde bulunan Akmonya harabeleri ve Banaz Şehitler Abidesi ilçenin tarihi değerleri arasındadır.