Gelişini hatırlıyorum...Nasıl da çocukçaydı o geliş.Nasıl da yeni yetme.Gelişine bakmıştım ben sadece...
Sonra hayatımı nasıl dizdim nasıl şifreledim bilmiyorum. Dostlarım,çevrem,dünüm,yarınım ....

Uzaklaştık sonra...Daha gitmemiştin oysa ki.Gelişin bana değildi ki gidişin benden olsundu.Benim dizmiş ve şifrelemiş olduğum hayatın tümünde olacaktın zaten.Ben ona göre düzenlemiştim her şeyi.

Geldin sonra...DNA gibi şifrelenmiş hayatımın tüm şifrelerini elinle değiştirmeye geldin.Bu defa bana geldin.Sadece bana...

Sadece bana gelmediğini farkedişim tamamen gidişinle ortaya çıktı...
Tümden gelimlere dayatılmış yalnızlığım,sözlerini ezberlediğim ayrılık şarkıları,dizelerini aklıma kazıdığım sensizlik ve sevda şiirleri,bitmek tükenmek bilmeyen gecelerde yazılmış satırlar...
Sen yok oldun artık.Uzanamıyorum.Dokunamıyor um.Sevemiyorum.Ev et evet sevemiyorum.Seni sevmeyi bile unuttum.Cidden nasıldı benim sana olan sevgim???

Gittin ya hani sen...
bitti ya hani...
Üstüne birde kurduğum şifrem bozuldu ve ben bir sürü şizofrenik depresif yazılara gömüldüm ya paranoyak düşüncelerimle...

Ellerime bakıp,saymaya çalışıyorum...Saatleri,günleri ,tarihleri düşünüyorum...
Hatırlayamıyorum...
Gittin ya hani...
Kendinle ilgili her şeyi de götürdün...
Bir anı bile yok beynimde bizimle ilgili...
Biz gerçekten "biz" olamamışız demek ki diyorum beynimdeki boşlukları gördükçe...

Artık tümden gelim yalnızlıklarım yok...
Şiirlerim,şarkılarım,satırları m da...
Bir parça varmış eskiden ben de şimdi ne olduğunu bulamadığım...
Parça bendeyken mutlumuymuşum bilemediğim...

hepsi bu kadar işte...

Bizi "biz" yapma çabalarım günün birinde sen aklıma geldiğinde oturup yazamayacağım kadarmış...

Yani hepsi geçermiş...Yani ben unuturmuşum...
Yani ben öyle sevmişim ki...
gittiğinde acını bile bırakmayacak kadar unutmamı istemişsin seni...
sözünü dinlemişim...


Şimdi kimbilir neler yapıyorsun...