HER YER SÜMBÜL KOKUYOR

Dostlardan biri anlatıyor;
Bir bayram ziyaret için üç arkadaş özel araba ile Menzile gitmeye
karar verdik. Giderken de dedik ki Gavsımızın teveccühünü cezbe-
decek birşey götürelim. Amma ne?

Beraber olduğumuz ve saflığını çok takdir ettiğimiz, bizimle beraber
gelecek olan kardeşimiz dedi ki;
-Çicek götürelim gurbanlar. Şöyle güzelce süslü kağıtlarla küçük bir
buket yapıp eline verelim. Gavsımız çiçekleri çok sever.

Gönül birliği ile bu görevi kendisine verdik. O da sümbüllerden güzel
bir buket hazırladı yola çıktık.

Oraya varınca bu çiçek buketini Gavsımıza kendisinin vermesini iste-
dik. O da memnuniyetle kabul etti. Bir fırsatını bulup buketi Gavsımıza
teslli etti. Mübarek çiçek buketini alınca o güzelim tebessümü ile öyle-
sine bir tebessüm ederek kokladı, kokladı ve;
-Allah (c.c.) razı olsun. Dediki biz hepimiz gıpta ederek keşke buketi biz
vereydik dedik.

Dönüşte yolun belli bir bölümünden sonra arabanın içini öylesine bir
sümbül kokusu sardı ki anlatılması mümkün değil görülesi gerek. Biz
arkadaşa dedik ki;
-Gardaş sen sümbülleri Gavsımıza verdin sonra tekrar sana mı verdi?
O da yok hayır dedi. Gavsımız sümbülleri aldı götürdü. Eee dedik ara-
bada başka sümbül mü var?

Dayanamadık uygun bir yerde durduk ve arabanın her tarafını aradık.
Çiçek namına hiçbir şey bulamadık. Araba ile devam ettik. Amma ko-
ku dayanılacak gibi değil. Bir ara yanımda oturan arkadaştan geldiğini
farkettim. Ve onu koklamaya başladım. Evet koku çiçek buketini tes-
lim eden sofiden geliyordu. Allah (c.c.) için her tarafı sümbül kokuyordu.

Tabii Bismillah Allahu Ekber diyerek çöktük sofinin üzerine. Arabada
her şey birbirine karıştı ne muhabbet ne muhabbet. Gardaşımız malı
götürmüştü bize de uçuşanlar kaldı...