Sonbahar yaprakları dökülür ya ağaçtan,
Sen de onlar gibi döküldün kalbimden.
Sonra bir rüzgara binip tekderler ya ağaçları,
Sen ed bir rüzgara binip terkettin kalbimi.

Sonbaharda kuşlar ağaçları terkedip göçerler,
Başka kalbe kurarlar ya yuvalarını.
Sende kalbimdeki yuvanı alıp göçtün,
Başka kalbe kurdun yuvanı.

Onlar sözünü tuttu ağaca döndüler,
Seneler geçti sen hala kalbime dönmedin.

Ağladı kalbim..Ağladı...Ağladı...
Sensizliğinde bir gün kalbime
Seneler,yüzyıllar yaşattı.

Düşün...Düşün...
Kalbim sensizken
Kaç yaşına girdi kaçıncı yıl dönümüne.