SEN VARDIN.
Kırık dökük umutlarım vardı.Sıcacık gülüşünle yüzümde tebessümler doğardı.
Bir canım deyişin yeterdi buz tutmuş yüreğimi ısıtmaya.
Sahte yüzlerin arasında bulmuştum seni.Sen gerçektin,
gerçeğimdin...

SEN VARDIN.
Bütün siyahları atmıştım gelişinle.Rengarenk ömür sayfalarıma hiçbirşey senin kadar yakışmamıştı.Küçücük yüreğime kocaman bir SEN sığdırmıştım.

SEN VARDIN.
Aşk vardı,hayat vardı, özlem vardı.Duyguların en gerçeği sanaydı.
Yanağıma dokunan gözyaşımda mutluluğun kahkahaları yatardı.
Biran bile duraksamadan,yorulmadan,hiç bıkmadan bütün
koşmalarım sanaydı...

SEN VARDIN.
Ellerimi açıp şükretmek vardı varlığına.Dualarım vardı seninle başlayıp seninle biten ve
hayallerim, her bir karesi umutla dolu...

Ve artık YOKLUĞUN VAR,SEN YOKSUN...
Mutluluğa hasret sözcüklerim var.Karanlıklara bürünmüş
düşlerim,sahte gülüşlerim,yalancı terkedişlerim var.
Sen yoksun yar benim artık;


.........SİYAHLAR GİYMİŞ BİR ÖMRÜM VAR..........

ohoo kardşim benim gene döktürmüşsün ba... iyi şiir ama dikkatimi çekti bişi bu tür şiirlerin sonunda neden hep tezatlık var. yani şöle anlatıyım ilk başta sen avrdın diyiyo sonunda ise sen yoksun geneli hep böyle oluyo biraz farklılk yapıp şuna sen hala burdasın ama 10 dakka sonra kafanı kıracam sen yok olcan desek nasıl olur :D