Kovancılar İlçesi daha önceleri Palu İlçesine bağlı ve 8 Km. kuzeyindeki Kapıaçmaz Mevkiinde Küçük bir köydü. Yörenin tarihi çok eski olup, Millat önceki yıllara dayanır. 1934 yılında Romanya ile Türkiye arasında yapılan mübadele anlaşması çerçevesinde orada bulunan Türk Ahaliden 300 hanelik bir kafile yerleştirilmek üzere Elazığ İline nakledilmiştir. Mevsimin kış olması nedeniyle önce Palu İlçesinin civar köylerinde geçici iskana tabi tutulan Göçmenler daha sonra şimdiki İlçe Merkezine yerleştirilmiştir. 1935 yılının İlkbahar ayında 300 hanelik köyün temeli atılmıştır. O zamanın şartlarına göre duvarları kerpiçten ve çatıları kargirden yapılan evlerin inşaatları kısa zamanda tamamlanarak hak sahiplerine teslim edilmiştir. Sözkonusu bu yeni yerleşim yerine Göçmenlerin Romanya’da ikamet ettikleri köy olan Kovancılar’ın adı verilmiştir. 1935 yılında tamamen boş bir arazi üzerine kurulmuş bulunan Kovancılar’ın imar planı o zamanın imkanları ile en iyi şekilde hazırlanmış olup, Elazığ İlinin örnek bir yerleşim alanı olmuştur.

1968 yılında Belediye Teşkilatı kurulmuş olup, daha sonra 19.06.1987 tarih ve 3392 Sayılı Kanun ile yerleşim yerimiz İlçe Statüsüne kavuşmuştur.







İlçemizde Turistik olarak birkaç kilise, çeşme, dinlenme parkı ve toplu mezarlıklar dikkat çekmektedir.

Anıt Ağaç :

Şenova Köyü sınarları içerisinde 2 adet çınar ağacı bulunmaktadır. Bu çınar ağaçlarının türünden başka ağaç bulunmadığı için “Anıt Ağaç” olarak kabul edilir. Burası bugün halen mesire yeri olarak kullanılmaktadır.

Büyük Pınar :

Çakırkaş Beldesi Hoşmat Mahallesi üst tarafında bulunan Çilisar dağından taş kanal yapılarak suyu getirilmiş olan bu çeşmenin etrafında yıkılmış çamaşırhane ve hamam kalıntıları bulunmaktadır.

Şato :

Ekinözü Köyü Venk dağının eteğinde 500 M2 alanda kurulu bir şatoda 10-15 oda ve bir kilise vardır. Şatonun giriş kapısının üzerinde bulunan taşlarda yontma 2 yılan resmi vardır. Şatoda yer alan kilisenin keşişlerin eğitim yeri olarak kullanıldığı rivayet edilmektedir. Kilesinin yanında 1 çeşme ve 2 havuz bulunmaktadır.

Mesire Yeri :

En önemli dinlenme yeri olan Hoşmat parkı dinlenme, piknik ve eğlence için oldukça elverişlidir. Burası Çakırkaş Beldesine 1 Km. uzaklıkta olup, Karayolları Bakım yerinin karşısındadır.

Mezarlıklar :

Aşağımirahmet (Kökan Mezrası) ve Aşağıköse Köyünde eski mezar ve ev kalıntıları bulunmaktadır. Payamlı köyünde idrar yolu, taş eritme ve böbrek hastalarına faydalı, şifalı su bulunmaktadır. Sürekli köyünde böbrek taşlarının düşürülmesinde faydalı “şorik “ adı ile bilinen şifalı su bulunmaktadır. Taşçanak köyünde sıtma hastalığına iyi geldiği kabul edilen şifalı su “sıtma çeşmesi” bulunmaktadır.







Yeni kurulan İlçemiz Elazığ-Bingöl karayolunun 67.Km’sinde Yukarı Fırat bölümünde Şahmiran dağının eteğinde düz bir alan üzerinde ve deniz seviyesinden 1026 Metre yükseklikte, 38-20 derece kuzey enlemi, 39-50 doğu boylamı üzerinde yer almıştır. Kuzeyinde Tunceli İl hududu, Doğusunda Karakoçan İlçesi, Güneyinde Palu İlçesi, Batısında Keban Baraj gölü ile sınırlıdır.Yüzölçümü köyleri ile birlikte 980 Km2’dir. Bölge Doğu Toros Silsilesi içinde bulunduğundan, 1.Derece Deprem bölgesine girmektedir.

İlçemizin iklimi kara ikliminin ılık bir özelliğini taşır. Özellikle Fırat Irmağı üzerine Keban ve Karakaya Barajları yapıldıktan sonra iklimde büyük ölçüde ılımanlaşma görülmüştür. İlçe Merkezinin yanıbaşında bulunan ovada Keban Baraj kıyısında bulunan köylerde kış mevsimi oldukça ılık geçmektedir. Kar yağışı pek etkili değildir. Genelde yağmur şeklinde düşen yağışların çoğu, bahar mevsiminde yağmaktadır. Ortalama yağış miktarı 500 – 600 milimetre civarındadır. Yaz mevsiminin en sıcak ayı Temmuzdur. En yüksek sıcaklık 39-40 derecedir. Yılın en soğuk ayı Şubat olup, en düşük sıcaklık 20 ile 25 derece arasındadır.






İlçemizin bugünkü İdari Teşkilatı 74 köy, 61 mezra, 16 Mahalle ve 3 Belediyeden ibarettir. İlçe Merkezinin nüfusu 29.902, Köylerinin nüfusu ise 21.598 kişi olup, toplam 51.500’dir. İlçemizin köylerinde Yarımca adı altında, Çakırkaş Köyünde ise Çakırkaş adı altında Belediye Teşkilatı kurulmuştur.







İlçemiz halkının % 85’i tarım ve hayvancılıkla uğraşmaktadır. İlçe topraklarının % 35’inde değişik biçimlerde küçük işletmeler halinde aile ziraatı yapılmaktadır. Bunun yanında özellikle endüstri bitkileri (şeker pancarı, ayçiçeği, pamuk vs.) gibi ürünler gittikçe önem kazanmaktadır. Ticari maksatla özellikle domates, biber, soğan ve sarımsak yetiştirilmektedir. İlçe halkının büyük çoğunluğunun geçim kaynağı hayvancılıktır. Mor Karaman ırkı koyunlar yörede eğemen olup, az miktarda da İvesi Ak Karaman koyunu beslenmektedir.








İlçede 1 adet Ziraat Bankası, 1 adet Halk Bankası, 1’er adet Pancar Bölge Şefliği ve Ziraat Odası Başkanlığı mevcuttur. İlçede sanayi gelişmiş durumdadır. İlçe hudutları içerisinde ETİ Holding Genel Müdürlüğüne bağlı ETİ-KROM A.Ş. Genel Müdürlüğü bulunmaktadır.

paylaşımın için teşekkürler...