“Soğuk bir sonbahar gecesinde köy mezarlığının yüz metre ilerisinde duran iki arkadaşın,iki paket sigaranın ortada sahip bekler gibi durmasından belliydi iddiaya girdikleri.Uzun ve siyah bir pardesü giymiş olan gündüz vakti çok büyük konuşmuş ve tek başına gece yarısında mezarlığın ortasına kazık dikeceğini iddia etmişti.Herkesi kendisi gibi korkak sanan arkadaşının ise bu işin mümkün olmayacağını,olsa bile mezar kedilerinin gelip kendisini parçalayacağını ona ısrarla ve korkuyla anlatması bile işin seyrini değiştirememiş ve delikanlının o anki hamasetinden vazgeçirememişti.Ve en nihayetinde kararlaştırılan yerde buluşmuşlar ve iki paket sigarayı kendilerine yerine göre şahit yerine göre kurban seçmişlerdi.Aslında gecenin bir vakti ruhun en korktuğu beden öğütücü mezarlığa gelmeleri iddiayı ortaya atan delikanlının bile ruhunu ürpertmişti.Diğer arkadaşı için her şey çok normaldi zira o zaten korkuyordu.Cesaretini bu gece sınayacak olan delikanlı elindeki on kiloluk çekici ve bir demir kazığı alarak yavaş yavaş mezarların olduğu yere doğru ilerledi.Mezarların orta yerine geldiğinde korkaklara göre normal,korkak olmayanlara göre anormal olan bir korku hissetti yüreğinin derinliklerinde.O an her nedense mezar kedileri aklına geldi.Zihin,gözün görmek istediğini göze yansıtır,ama delikanlının genel korkusu bu olmadığı için herhangi bir kediyle karşılaşmadı.Biraz daha ilerleyerek mezarlığın orta yeri olduğunu düşündüğü yere geldi ve bekledi.Durum itibariyle biraz sağına ve soluna baktı.Gökte ay hilal biçimindeydi ve bu budalayı yukarıda seyrediyordu.Durumu görmek istemediği için olsa gerek ikide bir bulutların arkasına saklanıyor havanın iyice kararmasına neden oluyordu.Delikanlı besmele çekerek kazığı sol eline çekici sağ eline alarak demiri yere çakmaya başladı.Toprak sert olduğu için demir yere girmemekte biraz ısrarlıydı.Bir ara bir hışırtı duyduğuna inanarak arkasına dönerek baktı ama hışırtının beyninde olduğunu bilseydi dönüp bakmazdı bile.Tekrar önüne döndü ve yere girmemeye ısrar eden kazığı yavaş yavaş çakmaya başladı.En sonunda kazığın sivri ucu bir şeyi yırtarcasına sert zemine girdi.Delikanlı kazığı biraz daha çaktıktan sonra yeterliliğine inanarak kalkmak istedi,ne olduysa o sırada oldu ve giydiği pardesünün ucundan bir şey yakaladı ve kalkmasına engel oldu.Delikanlı kendisine engel olan bu şeyi görmek için dönüp bakma zahmetine katlanmadı bile.Zira ruhu bu korkak bedenin içinde yaşamaya değer bir şey bulmamış olacak ki bedene şaşırma payı bırakmadan onu hemen terk etti.>>



Arkadaşı giden arkadaşını tam bir saat bekledi.Doğası gereği korkak olan delikanlıya zihni onun görmek istediği her şeyi gözlerine gösteriyordu.Öyle ki nerdeyse tüm ölüler kendisine nanik yapmıştı.Mezarlığa giden arkadaşının kendisine şaka yapıp arka taraftan köye gittiğine kendisini inandırdıktan sonra koşarak orayı terk etti.Ama ertesi sabah can havliyle onların evine,arkadaşını evde göremeyince de mezarlığa attı kendisini.Mezarlığın ortasına gelince arkadaşının orta yerde başı öne eğik bir şekilde beklediğini gördü.Onun hala şaka yaptığına inanıyordu ve bu yüzden korkmadan onun yanına giderek saçlarından tutup başını kaldırdı.Gördüğü,dışarıya fırlamış gözler,birbirine kenetlenmiş dişler ve kaskatı kesilmiş bir surattan ibaretti.Bu yüz ifadesini gördükten sonra oradan bağırarak koşarak çığlık atarak uzaklaştı.Oysa görmediği başka bir ayrıntı daha vardı.Eğer korkup kaçmasaydı,arkadaşının kazığı başarıyla çaktığını,kazıkla beraber giydiği siyah pardesünün ucunu da çaktığını görebilecekti.”