Karakoçan, Elazığ ilinin bir ilçesidir. 1934 yılında ilçe olmuştur. Yeni bir yerleşim yeri olduğundan, merkezinde ve çevresinde tarihi önem taşıyan herhangi bir yapıya rastlanmamaktadır.

İlçenin bugün itibariyle 2 bucağı, 88 köyü, 5 mezrası bulunmaktadır. 1997 yılı nüfus sayımına göre 12.153’ü merkezde olmak üzere toplam nüfusu 30.212’dir.

Zengin doğal güzelliklere sahip olan ilçede, Peri Çayı kenarında bulunan Kolan kaplıcalarını her yıl binlerce kişi sağlık amacıyla ziyaret etmektedir. Yine ilçe merkezinde Kalecik Barajı Çamlığı, Beyaz Çeşme Mesire Yeri, Güzelbaba Ormanı yaz aylarında halkın rağbet ettiği dinlenme yerleridir.





Karakoçan, Cumhuriyet dönemi ilçelerindendir. 1936 yılında ilçe olmuştur. Karakoçan'ın gerek merkezinde, gerekse civarında tarihi yönden önem taşıyan herhangi bir yerleşim birimi olmadığından, tarihi bilgileri içeren kaynaklar yok denecek kadar azdır. İlçenin en eski yerleşim merkezi, Osmanlı dönemindeki Ohi Bucağı'na bağlı Tepe Köyü'dür.

İnşaat yapımı kazılarında çanak - çömlek ve süs eşyalarının içinde bulunduğu mezarlara rastlandığı dikkate alınırsa, tarih öncesi değişik kavimlerin burada yaşadığı, höyük üzerine kurulmuş bir köy olduğu anlaşılmaktadır. Bugünkü Kalecik Köyü ve çevresi (Baraj Gölü altında kalan kısmı), eski Çan yolu (Özlüce barajı yanındaki) üzerindeki Değirmendere civarı, Roma dönemine ait bazı kaya mezarlarıyla dikkati çekmektedir. İlk çağda Hitit ve Urartuların bölgeye hakim oldukları bilinmekte ise de, buralarda onlara ait önemli eserlere rastlanmamıştır. Urartular'dan sonra bölge Medler'in, daha sonra Persler'in ve Romalılar'ın eline geçmiştir. Bölge Roma Döneminde Sasaniler'le Doğu Romalılar arasında tampon bölge haline gelmiştir.

Karakoçan ve çevresindeki köylere yerleşen insanlar, komşuları Rumlar, Keldaniler, Süryaniler ve diğer gruplarla beraber yaşamışlardır.

Tarihçi yazar Ali Kemali, Erzincan Tarihi adlı eserinde Halife Ömer Devrinde komutan Halid bin Velid tarafından Kiğı'nın ve dolayısıyla Karakoçan'ın da fethedildiğini belirtmektedir. Arap - Bizans, Arap - İran ve Arap - Türk savaşlarında savaş bölgesi olması sebebiyle Karakoçan ve çevresi bahsi geçen savaşların doğurduğu sonuçlardan nasibini almıştır.

Selçuklu Komutanı Türkmen Çubuk Bey 1107 tarihinde Harput, Palu, Çemişgezek, Arapgir ve Eğin'i zaptederek Karakoçan ve çevresini de hakimiyetine almıştır. "Doğu illeri ve Varto Tarihi" adlı eserde Karakoçan çevresindeki aşiretlerin Horasan'dan geldikleri, Hormek aşiretinin Harzem Türkleri'nden olduğu yazılmaktadır.

Karsıni (Bazlama) Köyü ve civar köylere yerleşenlerin Karsan Aşiretinden oldukları, bu ismin Kuman Kıpçak dilinden gelmesi bunu doğrulamaktadır. Okçular (Okçiyan) Köyü'nde Mezar-ı Selçuk adında bir yerin olduğunu söyleyen köyün yaşlıları, Okçu Yusuf'un Selçuklu öncü kuvvetlerinden olduğunu ve bunun Kırklar Hikâyesinde anlatıldığını söylemektedirler. Karakoçan ve çevresi Anadolu Selçuklu Sultanı Alaaddin Keykubat zamanında bu devletin sınırları içine alınmış, Anadolu'nun Moğol istilasıyla Selçuklu hâkimiyetinden Buldukani Beyleri' nin eline geçmiş, ardından Akkoyunlular'ın egemenliğine, daha sonra Safeviler'in hâkimiyetine girmiş, Osmanlı hükümdarı Yavuz Sultan Selim zamanında da Osmanlı topraklarına katılmıştır. Osmanlılar zamanında vakıf araziye dahil olan Karakoçan, devlet otoritesinin zayıflaması sonucu, vakıf yöneticilerinin ve toprak işleticilerinin eline geçmiştir. Karakoçan yöresinin I. Dünya Savaşı ve sonrasında ülke savunmasında oldukça önemli bir yeri vardır. Bilindiği gibi I. Dünya Savaşı yıllarında Rus Orduları bugünkü Karakoçan - Kiğı sınırına dayanmıştı. Çanakkale Savaşları'nın kahramanı Osmanlı 2. Ordusu, Ruslar'la savaşmak için doğuya kaydırılmıştı. Bu ordunun karargâhı Palu'nun Sekrat Köyü; Kurmay Başkanlığı Karargahı da bugün Karakoçan'ın Başyurt Bucağı'na bağlı olan Mahmutlu Köyü; İkinci Ordunun komutan vekili Mustafa Kemal Paşa, Kurmay Başkanı da İsmet (İnönü) Bey idi. Ordu ağırlıklarının bir kısmı, Karakoçan 'ın sırtını yasladığı tepelerde ve daha gerilerde bulunmakta idi.

I.Dünya Savaşı sonrası Anadolu'da kurulan Müdafa-i Hukuk Cemiyetlerinden "Vilayet-i Şarkiyye Müdafa-i Hukuk Cemiyeti" nin Erzurum Şubesi, aslen Karakoçan'ın Keklik Köyü'nden olan Avukat Hüseyin Avni Ulaş Bey ve arkadaşları tarafından açılmıştır. O yıllarda Karakoçan'ın Çan Bölgesi Kiğı Kazası vasıtasıyla Erzurum'a bağlı idi.Karakoçan'ın yetiştirdiği Milli Mücadele kahramanı Hüseyin Avni Ulaş Bey son Osmanlı Mebusan Meclisi 'ne ve 1. TBMM'ne Erzurum Mebusu (Milletvekili) sıfatı ile katılmıştır.

1936-1937 yıllarında Türkiye'deki yeni idari düzenleme ile Kiğı'nin Çan Nahiyesi ve Palu'nun Ohi ve Lahan Nahiyeleri birleştiriliyor, Karakoçan adı altında bir ilçe Elazığ İli'ne bağlanıyor. Karakoçan ismi aslında bugün de aynı adla anılan bir köyün adıdır.Ancak tespitlerimize göre dönemin bölge müfettişi Abdullah Paşa ilçe merkezi olarak düşünülen bu köyü bir bahar günü ziyaret etmiş, iklim şartları daha kötü, ulaşımı daha zor olan Karakoçan Köyü yerine her bakımdan daha uygun olan Ohi Bucağının Tepe Köyü 'nü merkez olarak seçmiştir.Böylece Karakoçan adı yeni ilçenin adı olarak kalmıştır. Başyurt, Merkez ve Çan Bucağı olarak teşkilatlanan yeni ilçe merkezi başlangıçta ufak bir köy görünümünde iken Altınoluk, Yeşilbelen, Sarıbaşak ,Başyurt ve diğer civar köylerden yerleşmeler ile gün geçtikçe gelişmiştir. Sonraki yıllarda Karakoçan Köylerinin yanı sıra Kiğı, Mazgirt, Nazimiye, Palu, Varto, Bingöl ve diğer komşu ilçelerden gelenler günümüz Karakoçan'ını oluşturmuşlardır.





Karakoçan ilçesi Doğu Anadolu Bölgesi'nde, Munzur silsilesinin alçaldığı Elazığ-Bingöl hudutlarında yer alır. Arazi yapısı dağlık ilçenin kuzey bölgeleri oldukça engebelidir.İlçe merkezi civarı ve Başyurt bölgesi ova ve plato görünümdedir. Yer yer küçük düzlüklere rastlanırsa da buralar genellikle otlaklardır. Peri Çayı, ilçenin Tunceli ile sınırını teşkil eder. Vadi boyunca çoğu yer meşe ormanlarıyla kaplıdır. Buralarda daha çok hayvancılık yapılmaktadır

Karakoçan ilçesi, Elazığ İli'nin kuzey doğusunda yer alır. Doğusunda Bingöl ili, Kuzeyinde aynı ilin Yayladere ve Kiğı ilçeleri, kuzey batısında Tunceli ilinin Nazimiye ilçesi, batısında ise yine Tunceli ilinin Mazgirt ilçesi, güneyinde ise Elazığ İlinin Kovancılar İlçesi bulunmaktadır. Şekil olarak Güneybatı-Kuzeydoğu istikametine uzanmış oval dikdörtgen bir görünümdedir. Yüzölçümü 1085 Km²dir. İlçe merkezinin denizden yüksekliği 1090m' dir. Genel olarak ilçe merkezi ile Başyurt bucağının arazi yapısı ova görünümünde, Çan bucağının arazi yapısı ise engebeli ve dağlıktır.






Karasal bir iklim hüküm sürer. Kışlar şiddetli; karlı-buzlu, sisli ve yağmurlu geçer. Buna karşılık yazlar kurak ve sıcaktır. yağışlar hava depresyonlarına (akımlarına)bağlı olarak yılda iki defa azami olarak kendini gösterir. Biri ilkbahar, diğeri sonbahardır. Fakat bu çift yağış ilkbahara rastlayanı bu safhada hava kütlesi arasındaki mücadelenin şiddetli olması yüzünden daha açıktır. Karakoçan'da 1958'den beri yağış rasatları, 1979 tarihinden itibaren de klimatolojik rasatlara başlanmıştır.

Mevcut kaynaklara dayanılarak en düşük sıcaklık 1980 yılının ocak ayında olup -38,9 derecedir. En yüksek sıcaklık ise 2000 Temmuz ayında olup 41 derecedir. Hâkim rüzgâr, birinci derecede NW (kuzeybatı), ikinci derecede SW (Güneybatı)'dır. Don mevsimi Kasım ayında başlar,mart ayında son bulur. Sis müşahedesi kış aylarında daha çok diğer aylarda ise nadiren görülür. İlkbaharda sıcaklığın sıfır dereceye yakın olduğu açık günlerde çığ hadisesi sık sık görülür. Kırağı müşahedesi ise sonbaharda daha çok olmak üzere ilkbaharda sıcaklığın sıfır derecenin altındaki açık günlerde görülmektedir. Yağışlar, bölge ortalamasından biraz yüksektir. 1980-1984 yıllarını kapsayan 5 yıllık yağış ortalamasından alınan yıllık ortalama yağışın 621,3 mm olduğu tespit edilmiştir.





Ohi ovası ve Başyurt Nahiyesi ovası ve platosunun dışında kalan hemen hemen tüm alan meşe ormanlarıyla kaplıdır. Bunların bir kısmı bozuk vasıflı bir kısmı da kaliteli alanlardan oluşmaktadır. Ova ve Platonun bulunduğu yerlerde akarsu kenarlarında kavak,sögüt ve meşe ağaçlarıyla kaplıdır. Bu alanın dışında kalan dağlık bölgelerde ise ya meşe ağaçları ya da meyve, söğüt ve kavak ağaçlarıyla kaplıdır. İlçemizin kuzeyindeki köylerinde ise çok kaliteli ceviz ağaçları üretilmektedir. Bahar döneminde ağaçların bulunmadığı düşük rakımlı bölgelerde yaz döneminde de yüksek kesimlerde arıcılık yapılmakta olup çok çeşitli bitki örtüsü Karakoçan balına özel bir tad ve kalite vermektedir.

tanıtım için saol