SU YILANLARININ «geride oyuldular» (Opisthoglypha) grubuna giren üyeleri, suyılanıgillerle yakın akraba olmakla beraber, zehir dişlerinin bulunmasıyla onlardan ayrılırlar. Bu zehir dişleri ağızlarının gerisinde olduğundan, onlardan, henüz ağızlarına almadıkları avlarını ısırıp öldürmede faydalanamazlar. Zehirleri sadece bu avları, yutma eylemi sırasında felce uğramaya yarar.
Kumyılanıgiller'den (Psammophidae) «kertenkele yılanı» (Maipolon monspessulana) böyledir. Avrupa'nın Akdeniz çevresinde rastlanan 200-250 santim uzunluğundaki bu sürüngen, bu bölgelerin en uzun ve kalın yılanıdır. Orman ve tarla sıçanları, kuşları, kertenkeleleri, hatta yılanları pek bol kurak ve taşlık alanlarda rastlanır. Zehirinin sıçanlarla kertenkeleleri 1-2 dakikada öldürdüğü görülmüştür.
Tropikal bölgelerdeki birçok geride oyukta su yılanları ağaççıldırlar. Böyleleri dallara, sürgünlere ve sarmaşıklara öylesine benzerler ki, bu çevrelerde seçilmeleri hemen hemen imkânsızdır. Kurşunkalemden kalın olmamakla beraber, adamakıllı uzun olan bir tanesi vardır. Bu türler rahatsız edilince şaşılacak bir çeviklikle yaprakların arasından süzülür ve gözden kaybolurlar. Yiyecekleri kuşlarla kertenkelelerdir.
Afrika ormanlarmdaki «kuşçu yılan» (Thelotornis kirtlandi) de bu ağaççıl yılanlardandır. Açıklı koyulu yeşil ve esmer tonu yapraklara uyar. Gözbebeği yatay olan ender yılanlardandır. Bir özelliği de, heyecanlandığı vakit boynunu balon gibi şişirmesidir. Bu türün uzunluğu 1 metreyi geçmez.
Güney Afrika ve özellikle Kap bölgesi bir başka ağaççıl yılanın «Boomslang» denilen bir türün (Dispholidus typus) yurdudur. Birçok geride oyuklu yılanların zehiri acı vermekle beraber, ancak yerey belitriler meydana getirir. Fakat insanoğlu için uzun zaman zararsız olduğu sanılan Boomslang ölüm vakalarına sebep olabilir. Zehirinin kobragillerinki kadar tehlikeli olduğu meydana sıkmıştır.
Adı Boer lisanında «ağaç yılanı» anlamına gelen Boomslang'ın 150 santimden uzun olanları görülmüştür. Uzun yapısı, yeşil ve esmer kamuflaja rengi, ağaç üzerindeki hayata elverişlidir. Bazen saatlerce hareketsiz durarak bir avın yaklaşmasını bekleyebilir. Gözetlediği hayvan yeteri kadar yaklaşınca, şaşılacak bir hızla harekete geçer. En sevdiği yiyecek bukalemunlardır.
Boomslang'ın bir tehlike karşısında boynunu, hatta bütün vücudunu şişirebilmek kabiliyeti vardır. «Thelotornis» le paylaştığı bu kabiliyet, nefes borusunun ve akciğerinin ölçüsüz genişleme kabiliyetinin sonucudur. Bu sayede düşmanlarını şaşırtır, hatta korkutur.
Yaklaşık olarak 150 santim uzunluğundaki bir başka ağaççıl geride oyuklu, Malaya'üların «ularburong» dedikleri (Boiga dendrophila) dır. Doğu Hint adaları ile Malakka yarımadasının bazı uzun köklü ağaçlarında yaşayan bu türün rengi çevreye uymaz: Vücudu, parlak bir siyah zemin üzerinde aralıklı altın sarısı yollarla süslüdür. Çok ısıran vahşî bir yılandır. Zehiri oldukça tehlikeli sonuçlara yol açabilir.
Geride oyukluların iyi bilinen bir türü de su satangiller'den (Dipsadidae) «kedi yılanı» dır (Tarbophis fallax). Balkan yarımadasında, Türkiye'de, Kuzey Suriye'de, Kıbrıs'ta, Ege ile Adriyatik adalarında çok rastlanan bu tür, taşlık ve kayalık alanlarda, çalılıklarda, bahçelerde, eski duvarların üzerinde, ender olarak da evlerde yaşar. Çok ısırdığından, bulunduğu bölgelerin yerlileri tarafından bazen engerekgillerle karıştırılır.
Kedi yılanı gri zemin üzerinde küçük siyah noktalarla süslüdür. En uzun örneği 108 santim uzunluğundadır. Çoğu bundan kısadır.
Bir de «uçar yılan» olduğunu biliyor muydunuz? Hindistan, Malaya, Güney Çin ve Filipinler gibi bölgelerde rastlanan «altın yılan» veya öbür adiyle «süslü ağaç yılanı» (Chrysopelea ornata), bir ağacın tepesinden atılıp havada 45 derecelik bir meyil üzerinde kayar ve yatay olarak yere iner. Bu «paraşüttü düşüş» esnasında karnını oyması ve katılmış gibi hareketsiz durması dikkate değer. Aynı davranışa düz dişli «Dendrophis» su yüanlan'nda da rastlanmıştır. 150 santim uzunluğunda olabilen altın yılan, ince, uzun vücutlu ve uzun kuyruklu bir hayvandır. Gözleri oldukça iri, gözbebeği yuvarlaktır. Sırtının ortasında yonca yaprağına benzer yeşil veya kırmızı desenler göze çarpar. Sırtının rengi siyah ve sarı, karnı yeşilimsi sarı veya açık sarıdır.
Ağaççılların yamsıra gerçek su sürüngenleri olan su yılanları vardır. Bunlardan Hindicini ve Siyam'da rastlanan ve bilimsel adı «Herpeton tentaculatum» olan küçük yılanın burnunda solucana benzeyen ve suda balıkları kandıran iki çıkıntı vardır. Bir Hindistan su yılanı'nın (Passerita nasutus) sipsivri uzayan burnu etli bir çıkıntı ile son bulur. Madagaskar langahaları'nın iki türüne de yerliler, gene burunlarındaki çıkıntıların şekli sebebiyle «horoz ibiği» ve «kın» adını takmışlardır.