Evler ve Odalar

Her an bir gonca ötekisinde,
Açılır kızıl yapraklar gün sökümü;
Nahif rûhlarıyla zamanın kanat sesinde...

Yokluk düşüncesinin yaprak dökümü
Savrulur zâkir dudakların nefesinde;
Ölümsüzlüğe boyarken ölümü!

Derken yüzlerde sabahın çiği uyanır,
Ve nûr hüzmeleri, ve kristal âvîzeler...
Yanar aşkın ateşiyle her gün, her yıl, her asır...

Ve şafak pencerelerde içli bir dua gibi çiseler,
Sonra serilir ufuklara altın bir hasır;
Pırıldar dört bir yanda yâkutlar,elmaslar, fîrûzeler...

Aydınlık odaların şimdi sığınmıştır Ashâb-ı Kehf bir köşesinde,
Bir köşesinde Erkam ın uzaklara çevrilmiş gözleri
Titrer gün boyu büyük emânet endişesinde.

Ve ilmek ilmek âhla örülmüş özleri
Çırpar sonsuzun solmak bilmez neşesinde,
Duvarlarında meş aleler, bahar sözleri...

Fısıldar kalplere en gizli tılsımlarla:
Ayna bakma artık sırdan yana,
Ey gönül katlan gül için hâra,

Kana ey kalp yâr için kana,
Ey göz çevrilme gayri gayra,
Ey ben teslim et kendini ol sultâna!

Ve açılsın yedi kat gök!
Süzme kokular gelsin kurumaz bahçelerinden!
Beyhûde korkuları yüreğinden bir bir dök!

Duy Rahmet cilvelerini en derinden!
Kapan ey nefs İlâhî kapıda diz çök!
Emâreler gözüksün o kutlu geleceğin seherinden!

Ali Osman KURUN