Tiyatro turnelerinde entresan şeylerle karşılaşırsınız...bunlardan biri de yine köylerede sahnelediğimiz oyundan..

Okul bahçesine sahneyi kurmuşuz..herkes o akşam cicili bicili elbiselerini giymiş, genç kızlar yanaklarına allıklar, dudaklarına rujlar sürmüşler, gençler ellerinde ayna saçlarını taramakta.. derken muhtar, azalar, bakkal vs. protokoldeki yerlerini almışlar..

Oyun başladı.. ilk perdenin sonlarına doğru yaşlı bir anne sahnenin önüne yaslandı, gözlerini kırpmadan bana bakıyor.. arada birşeyler söylüyor ancak anlaşılmıyor.. oyunun sessiz bir anına '' ben seni tanıyommm'' diye bir ses.. baktım yaşlı anne. Durmadan tekrar ediyor. '' ana bu memedin oglu'' hayda..!! babam Memet degil ama, yaa insanın aklına kötü şeyler de gelmiyor değil.. Yaşlı anne durmadan konuşuyor. Baktım olacak gibi değil, sahnede rolümün olmadığı bir an alıp kulise getirdim..oturdu '' sen Memedin oğlu deel misin ?'' cevap verecek fırsat bulamadan tekrar sahneye çıktım.. aaaa baktım yaşlı anne de arkamdan çıkmış sahneye ! İzleyenler bastı kahkahayı. Kolundan tutup da indiremezsin de. Küçük bir tabure verdim, '' sen burada otur, şimdi gelecem'' dediysem de arkamdan dolaşıyor. O an oyunu durdurduk '' de bakalım anne, beni nereden tanıyon ?'' diye sordum. '' sen Memedin oğlu deel misin ?'' mikrofonlar açık olduğundan bütün köy duydu, kahkahalar vs. '' hee ben Memedin oğluyum.. şimdi sen şu karşıdaki sandalyede otur, oyun bitsin size gidelim'' diyince '' eyi eyi.. bah gelmezsen küserim haaa !'' diyerek şappadanak öptü ve sahneden indi..

Valla ne diyeyim ikinci bir baba sahibi oldum. Oyun bitti, tabiki yaşlı anneyi de teşekkürlerürmüşler. Gitmeseydi kafamdaki soru işaretlerini de soracaktım )))