aşk alev üzerinde yürümeye,bezende koşmaya benzer.ve aşk herşeye rağmen gülmeye benzer.kimse ben aşık olmadım diyemez,kimse ben aşk için yanmadım diyemez kimse aşk için ağlamadım diyemez tabi kalpsiz değilse.aşk öyle bi ilettir ki içki gibi kumar gibi sigara gibi.önceleri keyif verir daha sonraları bıktırır bunaltır ve en sonunda öldürür ve aşk bağımlılık yapar.kurtulmak çok zordur bu illetten.diğer illetlerle bağıda çoktur aslında.aşık olan adam eninde sonunda aşkı için hepsinin tadına bakar.peki bunlar günahsa aşk neden var?aşk aslında yok biz aptallar aşkı yoktan var ediyoruz.mutlu huzurlu hayatımıza devam ederken neden aşık olma gereği duyuyoruz?zaten mutlu ve huzurlu değil miyiz?yani kendi kendimize en büyük kötülüğü yapıp neden bu illetin içine atıyoruz ki?kurtulmak için allaha yalvarıyoruz yalvarırken içiyoruz içerken ağlıyoruz ve yine allaha yalvarırken neden allaha kahrediyoruz?biz aşık olmadık mı?biz ona ilgi göstermedik mi yine biz hata yapmadık mı?yazık bize yazık bizlere aşk denen illetten çekelim elimizi ayağımızı.aşkla şaka olmaz ateşle olmadığı gibi nasıl ateşe elimizi sokamıyorsak aşk denen aleve de kalbimizi sokmayalım!hem kendimize hem karşıdakine acıyalım sadece aşktan değil sonu hüzün ve mutsuzluk olan herşeyden uzak duralım.biz ayrılmayız diyenler hatayı başta yapıyorlar ÖLÜM ne ?en kötü ayrılık değil mi?