İki kardeş vardı. Bir de yaşlı anneleri bulunuyordu. Her gece sırayla kardeşlerden biri, annesinin hizmeti ile uğraşır, diğeri de Allah’a ibadet ederdi. Bir akşam Allah’a ibadet eden kardeş, yaptığı ibadetten öyle bir tat aldı ki, kardeşine:
– Bu gece de anneme sen hizmet et, ben ibadete devam edeyim, dedi.
Kardeşi bu teklifi kabul etti. Ne var ki, ibadet eden kardeş ibadet sırasında secdede uyuyakaldı. Rüyasında bir ses ona:
– Kardeşini bağışladık, seni de onun hatırı için affettik, diyordu.
İbadetle meşgul olan genç: “Ben Allah’a ibadet ediyorum, kardeşim ise anneme hizmet ediyor. Fakat ben onun yaptığı iş sebebi ile bağışlanıyorum. Bu nasıl olur?” diye sordu.
Ses ona şu cevabı verdi: “Evet öyledir. Çünkü senin yaptığın ibadetlere Allah’ın bir ihtiyacı yok. Ama kardeşinin yaptığı hizmetlere, annenin çok ihtiyacı var...”