Gençleri hovardaca harcıyoruz. En tipik örneklerinden biri de Ali Babacan. Başarılı bir genç. En önemli makamları fazlasıyla hak ediyor. Ama bu kadar alelacele değil. En zor görevlere getirilmeden önce, biraz deneyim kazanması gerekiyordu.
Gençliğin enerjisi kadar, birikim ve donanımın da çok önemli meziyetler olduğu göz önünde bulundurulmadan, hiçbir deneyimi yokken Babacan'ı bir anda ekonomiden sorumlu Devlet Bakanlığı'na getirdik. O yetmedi AB Başmüzakerecisi yaptık. Daha ne olup bittiğini anlamadan da Dışişleri Bakanlığı koltuğuna oturttuk.
Bu makamlar, AKP'nin ya da herhangi bir partinin makamları değil. Türkiye Cumhuriyeti'nin en önemli koltukları. Bu yüzdenden ince eleyip, sık dokuyup, çok titizlikle atama yapılması gereken makamlar. Eş dost-ahbap ilişkisiyle birileri oturtulamaz. Ya da henüz o koltukta oturmaya hazır olmayanları, sırf üstün yetenekleri var diye harcayamazsınız.
Dışarıdan bakıldığında Babacan açısından müthiş bir performans. Beş yılda 3 önemli koltuk. Peki ama öyle mi?
Ali Babacan'ı takdir eden biri olarak, dış politikada en zor günleri yaşadığımız şu günlerde, keşke şu anda o koltukta çok daha deneyimli biri otursaydı diyorum.
Milli Eğitim, Dışişleri, İçişleri, Milli Savunma Bakanlığı çok önemli bakanlıklar, bilgi birikimi kadar engin deneyim ve siyasi tecrübe gerektirir.
Daha önce bu makamlara oturanlara baktığınızda bunu hep görürsünüz. Partilerin liderleri ya da liderden sonra gelen en önemli isimleri Dışişleri Bakanlığı koltuğuna oturdu. Örneğin bir önceki Dışişleri Bakanımız Abdullah Gül'dü