...Saygılar...


Günlerce, gecelerce hep onu düsünmüstüm. O ise beni sadece bir
is arkadasi olarak görüyordu. Hatta bir seferinde, kiz arkadasiyla
kavga etmis ve bana cep telefonunu uzatarak, onu aramami ve ikna
etmemi rica etti. Göz yaslarimi içime akitarak, kiza telefon açip
barismasi için ikna etmeye çalistim. Sanki tanri dualarimi
duymustu. Kiz hiçbir sekilde barismaya yanasmiyordu. Ben üstüme
düseni fazlasiyla yapmistim. Aradan birkaç hafta
geçmisti. Haldun olanlari unutup, eski nesesine kavusmustu.
Bir aksam saat 22:00 sularinda cep telefonuma bir mesaj geldi.
Mesajin sahibi Haldun'du. Mesaj söyleydi;
"Yarin bana son kez yardim etmeni istiyorum. Hayatimin askini
buldum. Ne olur benimle evlenmesi için onu ikna et." Bu mesaj beni beynimden vurmustu.
Gün isiyana kadar yanagimdan süzülen yaslar, yastigimda aci ve
unutulmasi mümkün olmayan bir iz birakmisti. ise giderken ayaklarim
beni geri geri teşekkürlerürüyor, yol bitmesin diye sürekli dua
ediyordum.
Hayatimda ilk ve son kez asik olmustum ve bu aski ben kendi
ellerimle yok edecektim. mesaime yarim saat geç gittim. içeri girer
girmez Haldun, bu günün hayatindaki en mutlu gün oldugunu ispatlar
gibi neseli ve bir çocuk gibi heyecanli yanima geldi. Ben ise
yenilgiyi çoktan kabullenmistim. Ama sevdigimin mutlulugu beni teselli
ediyordu.
Haldun, "iyi günler" dedikten sonra hemen konuya girdi;
"Yesim, senin hakkini nasil ödeyecegim bilmiyorum. Ama inan çok
yüce bir olaya vesile oluyorsun." Elindeki telefon numarasini bana
uzatti. Bu numarayi arayip, karsi tarafa; "Haldun seni hayatini
paylasacak kadar çok seviyor. Lütfen onu kirma ve evlilik teklifini kabul et. inan seni simdiye kadar kimseyi sevmedigi kadar çok seviyor" dememi istedi. Sonra da masama; ''Bu emeginin kasiligi degil ama" diyerek küçük bir hediye paketi birakti. Masamdaki is telefonunu alip
elimdeki telefon numarasini çevirmeye basladigimda, Haldun parmaklarimdaki titremeyi
görecek diye çok endiselendim. Telefon çalmaya baslamisti. Birden masamdaki kutudan
love story müzigini duydum. Telefon halen kulagimdaydi. Bir yandan da kutuyu açmaya çalisiyordum. Kutuyu açtigimda bir cep telefonu gördüm. Telefonu aldim ve açtim. Haldun bir hamle ile masamdaki is telefonunu kulagimdan aldi. Ben ise gayri ihtiyari cep
telefonunu kulagima teşekkürlerürmüstüm. Haldun, simdiye kadar duymayi her seyden
çok istedigim bir kerecik duydugumda ölmeyi bile kabul edecegim o cümleleri söylemeye başladi. Ben ise göz yaslarimi tutamadim ve boynuna sarildim.
__________________